Anasayfa > Günün Haberleri > Sitene ekle > Arşiv > İletişim > Künye > Reklâm
__________________________________________________________________________________________
Güncel -
Spor - Siyaset - Ekonomi - Medya - Polemik - Dünya - Teknoloji - Sağlık –Kültür Sanat- Eğitim – Röportaj – Reklâmlar

   Üyemiz Değilseniz! Tıklayın   YENİ HABER, NÛÇA NÛ (10) HER BÎJI KURDİSTAN   Ibrahim Güclü:HUDA-PAR, KONGREYA WÊ YA 3-EMÎN   Îbrahîm Güçlü:PDKê Ji Bona Temsîlkarê Şoreşa Milî ya Siyasî Ye: Bû Yekemîn / B.   YENİ HABER, NÛÇA NÛ (10) HER BÎJI KURDİSTAN   Nizamettin Taş:Belirleyici olan PKK değil, Öcalan ve Ankara'dır   YENİ HABER, NÛÇA NÛ (10) HER BÎJI KURDİSTAN   İbrahim Güçlü:Şêx Seîd Êfendiyê Pîranî û Hevreyên Wî/ ENFAL   YENİ HABER, NÛÇA NÛ (10) HER BÎJI KURDİSTAN   Dr. İsmail Beşikçi: Selahattin Demirtaş’ın Şarkısı   YENİ HABER, NÛÇA NÛ (14) HER BÎJI KURDİSTAN
Onur Yazarımız

Konuk Yazarlar

Ana Menü
 
Ana SayfaAna Sayfa
    Ana Sayfa

    Konu Başlıkları
    Haber Gönder
    Haberler
Diğer Başlıklar
    Evo UserBlock
    Yazarlar
    Site Haritası
    Haber Arşivi
    Yönetici Notu
    Reviews
    Tavsiye Et
    NukeSentinel
    İletişim Formu
    Sorularınız
Üyeler
    Üye Bilgileri
    Üye Hesabınız
    Üye Listesi
    Üye Grupları
    Özel Mesaj
Birlikte
    Forumlar
    Destekleyenler
    Anket
    Arama
Sayfa İstatistikleri
    Top 10
    İstatistikler
Linkler
    Yararlı Programlar
    Web Siteleri

Arama
 



Bağış - Reklam
Sitemizin yaşaması ve daha iyi bir içerikle yayın hayatına devam etmesi için reklam ve bağışlarınıza ihtiyacımız var. Lütfen Buraya Tıklayarak bizimle ilişkiye geçin... Şimdiden teşekkür ederiz....

Top 10 Links
 

Günün Haberi
 
Bu gün için henüz önemli bir haber yok.






İbrahim GÜÇLÜ:ŞIRNAK TABİBLER ODASI BAŞKANI, DERİN KÜRT YURTSEVERLİK DUYGUSUNA SAHİP OLAN, ONURLU VE FEDAKAR DEĞERLİ KARDEŞİMİZ DR. İSMAİL VESEK’İ KAYBETTİK…-07.12.2013



DR. İSMAİL VESEK, CİZRE BOTAN’IN, MİR BEDİRHAN BEYİN MEMLEKETİNİN ÖNEMLİ ARİSTOKRAT AİLELERİNDEN BİRİSİNİN ÇOCUĞU.


O, CİZRE’NİN ESKİ BELEDİYE BAŞKANLARI RAHMETLİ TAHİR VESEK, CEZAEVİ ARKADAŞIM SABRİ VESEK, ÇOK GENÇ YAŞTA AŞİRETLERİN KAN DAVASINA KURBAN GİDEN DAVA ARKADAŞIM DR. ATA VESEK’İN, SEVİMLİ, ONURLU VE FEDEKAR KARDEŞİDİR.

GÜZEL PELDA’NIN BABASI VE DEĞERLİ MAĞRUR NURʒNİN EŞİDİR.

O, ÇOK ÇOCUK YAŞLARDA KÜRT YURTSEVERLİĞİYLE TANIŞTI.

12 MART 1971 ASKERİ DARBESİ DÖNEMİNDE, ÇOCUK YAŞLARDA, DİYARBAKIR-SİİRT İLLERİ SIKIYÖNETİM KOMUTANLIĞI ASKERİ CEZA EVİNİN SÜREKLİ GÖRÜŞMECİLERİNDEN BİRİYDİ.

BU CEZA EVİ GÖRÜŞMECİLİĞİ, ONUN İÇİN, AYNI ZAMANDA SÖMÜRGECİ TÜRK KEMALİST DEVLETİ TANIMASI İÇİN OKUL OLDU.

O, 12 MART ASKERİ DARBESİNDEN SONRA DA, ŞIVANCI HAREKETİN İÇİNDE YER ALARAK, MÜCADELE HAYATINA ATILDI.

KÜRDİSTAN’IN GÜNEYİNDE, YENİLGİYE VE OTONOMİNİN YIKILMASINA, CİZRE’YE GELEN VE SÜREKLİ HİZMET ETTİĞİ KÜRT SAVAŞÇILARI PÊŞMERGÊLERİ TANIMAKLA, TANIKLIK ETTİ.

O, KÜRDİSTAN’IN GÜNEY’İNDEKİ OTONOMİNİN YIKILMASINDAN VE YENİLGİDEN, ÇOK ETKİLENDİ. YURTSEVERLİĞİ BİLENDİ.

BEN DE ONU 12 MART DARBESİ ASKERİ CEZA EVİNDE GÖRÜŞMECİSİ OLARAK TANIDIM.

12 MART 1974’TEN SONRA CİZRE’YE GİTTİĞİM ZAMAN HEP ONLARIN MİSAFİRİ OLDUM.

O, BİZLERE VE DİĞER FARKLI SİYASİ ÇİZGİYE SAHİP OLAN VE FARKLI DÜŞÜNCELERDE VE ÖRGÜTLERDEN OLAN AĞABEYLERİNE KARŞI HEP SAYGILI OLDU.

O, ÖYLE DERİN VE YÜKSEK BİR YURTSEVERLİK DUYGUSUNA SAHİPTİ Kİ, 12 EYLÜL ASKERİ DARBESİNDEN SONRA DA KÜRDİSTAN’I TERK ETMEDİ.

HATTA AŞİRETLER ARASINDAKİ KAN DAVASINDAN DOLAYI ÖLÜMLE HER AN KARŞI KARŞIYA OLMASINA RAĞMEN: KÜRDİSTAN’I VE CİZRE’Yİ TERK ETMEDİ.

O, ZOR KOŞULLARDA, DOSTLARI VE AİLESİ, OKULU, AŞİRET ÇATIŞMASINDAN DOLAYI BIRAKMASINI İSTEMELERİNE RAĞMEN; BELİNDE SİLAHIYLA, AMA HİÇ KİMSEYE SİLAH SIKMAYI DÜŞÜNMEDEN VE SADECE KENDİSİNİ KORUMAK AMACIYLA TAŞIDIĞI SİLAHLA İMTİHANA GİREREK TIP FAKÜLTESİNİ BİTİRDİ.

DOKTOR OLDUĞU ZAMAN DA KÖŞE DÖNMEYİ DÜŞÜNMEDİ. DOKTOR OLARAK YURTSEVERLİĞİNE DEVAM ETTİ. HALKA HİZMET ETTİ. PARAYI SEVEN DEĞİL, HALKI SEVEN BİRİ OLDU.

KÜRDİSTAN’DA KÜRT İNSANI VE YURTSEVERİNİN SOKAK ORTASINDA KATLEDİLDİĞİ DÖNEMDE BİLE KÜRDİSTAN’I TERK ETMEDİ.

1998 YILINDA KÜRDİSTAN’A DÖNÜŞÜMÜZDEN SONRA DA , SIKI BİR DOSTLUĞUMUZ VE ARKADAŞLIĞIMIZIN YANINDA, AİLE DOSTLUĞUMUZ DA GELİŞTİ.

İTİRAF ETMELİYİM Kİ, DR. İSMAİL VESEK’İN ÖLÜMÜ KADAR İÇİMİ ACITAN BİR ÖLÜM OLMADI.

ONU ÇOK ÖZLEYECEĞİM.

O, BİZİM İÇİN, AİLESİ, KÜRT YURTSEVERLERİ, KÜRT MİLLETİ İÇİN BÜYÜK KAYIP OLACAKTIR.

AİLESİNİN, DEĞERLİ EŞİNİN, GÜZEL KIZININ, ARKADAŞLARININ, KÜRT YURTSEVER CAMİASININ, KÜRT MİLLETİNİN BAŞI SAĞ OLSUN.

İbrahim GÜÇLÜ

(ibrahimguclu21@gmail.com)

AMED


İbrahim Güçlü: Komîteya Piştgirî ya Başûrêrojavayê Kurdistanê 01.12.2013


Li Rojavayê Kurdistanê Ji Aliyê PKK/PYDê De Sîstemek Otoriter û Totalîter ya Ne Demokrat Ava Dibe. Piştî ku Peymana Lozanê Kurdistan parçe bû û parçayê biçûk - Başûrê Rojavayê Kurdistanê- ket bin desthilatdariya Sûriyeyê.


Hezar mixabin piştî li Rojavayê Kurdistanê desthilatdariya Dewleta Sûriyeyê ava bû, sîstemek di bin kolonyalîzmê re li Kurdistanê hat ava kirin.

Neteweya Kurd ji hemû mafên xwe yên milî bêpar bû û li welatê xwe jî hikumran û desthilatdarî bi hemû babetan wenda kir. Ket bin zulm û zordariyek nemirovane.

Kurd wek hevwelatiyê Sûriyeyê jî nehatin qebûl kirin. Kurdan nikarî di dibistanên erebî de jî bixwînin, an jî piştî ku zanîngeh qedandin, ji bona wan karkirin qedexe bûn.

Kurdan nikarîn ku bibin xwediyê mal û milk jî.

Dema ku rewşa tevayî ya kurdan ya wê demê tespît bikin: Kürdistan bibû welatekî parçebûyî û Neteweya Kurd jî bibû neweyek parçebûyî.

Li her parçên Kurdistanê jî neteweya kurd ji hemû mafên xwe yên milî, civakî, çandî bêpar bû.

Loma jî kurdan ji bona ku welatê xwe azad bikin û li welatê xwe bibin desthilatdar; li hemberî sîstema kolonyalîst rabûn û dest bi têkoşîne kirin. Lê ji bona kû Kurdistan welatekî parçebûyî bû, li hemû welatan bi hev re têkoşînê dest pê nekir û nedomand. Awayê têkoşîna milî jî li her parçeyî wek hevûdu nebûn. Li sê parçeyên Kurdistanê (Li Bakûrê-Başurê- Rojhilatê Kurdistanê) ji bona ku derfet hebûye ku şerê çekdarî bê meşandin; dem-dem şerê çekdarî hatiye meşandin.

Li Rojavayê Kurdistanê ji bona ku mafên milî “ qezenç kirin hîç wextekî, şerê çekdarî wek awayê têkoşînekê nehatiye pejirandin û şerê çekdarî jî nehatiye kirin.

Loma jî Rojavayê Kurdistanê her dem bûye xwediyê taybetiyek.

Li Rojavayê Kurdistanê rêya siyasî wek rêya stratejîk ya mafqezençkirinê hatiye pejirandin û gorî wê jî hatiye rêxistin bûn.

Taybetiyek Rojavayê Kurdistanê jî ew e ku piştî serîhildanên milî yên li Bakûrê Kurdistanê û Başûrê Kurdistanê gelek serok û nivîskar û siyasetmedar yên doza kurd jî çûn li wir bûn penaber. Loma jî li Rojavayê Kurdistanê potansiyelek gelek mezin û xurt ya rewşenbîrî hebû.

Loma li Rojavayê Kurdistanê, rêxistina kurdistanî Xoybûn ava bû û Xoybûn li sê beşên Kurdistanê jî, ji serîhildanên milî alîkarî kir.

Dîsa li ser bingeha vê rewşenbîriyê û ceribandina serîhildanên milî: li Rojavayê Kurdistanê di sala 1957-an de “Partiya Demokrat a Kurdistanê Sûriyeyê” ava bû. Lewra dema partî ava bû, mabest û armanca partiyê yekîtiya Kurdistanê û serxwebûna Kurdistanê bû. Lê piştî demekê navê partiyê hat guhertin. Navê partiyê, bû “Partiya Demokrat a Kurdên li Sûriyeyê”. Wê demê partiyê siyasetek herêmî ji bona Rojavayê Kurdistanê meşand.

Partî li Rojavayê Kurdistanê di demek nêzik de gelek xurt bû û kîtlewî bû. Lê hezar mixabin dewleta kolonyalîst îzin/îcaze neda ku tevegra milî ya Rojavayê Kurdistanê pêş bikeve: Li hemberî partiyê operasyonên mezin pêk hatin. Damezrênêr û berpirsiyarên partiyên hatin girtin, hatin işkence kirin û hatin ceza kirin. Lê partiyê dest ji xebata xwe ber neda. Di şertên gelek zehmet û dijwar û veşartî de xebata xwe domand. Li ser piya ma. Li Sûriyeyê her dem bû mûxalefeta xurt û rêxistinî.

Partî, piştî salên 1966-an, di bin bandora Tevgera Milî ya Başûrê Kurdistanê de bû du beş. Beşa çep û beşa rast xwe rêxisti kir. Mirov dikare bibêje ku di wan deman de di tevgera milî ya Rojavayê Kurdiatanê de pirrpartitî û plûralîzmê dest pê kir. Her çiqas ev plûralîzma bû sedem ku parti parçe bibe jî, lê ji aliyê temsîla civakê û demokratîzebûnê de pêşketinek erênî (pozîtîf) bû.

*****

Tevgera Milî ya Rojavayê Kurdistanê, piştî salên 1980-yî û bi taybetî jî piştî ku rejîma Baasê PKKê bi xwe re girêda, gihîşte merhelek din û rengekî din qezenç kir.

Rejîma baasê ji bona tevgera milî ya Rojavayê Kurdistanê; rêxistin û serokên Rojavayê Kurdisttanê bê îtibar bike, bi destê PKKê li hemberî wan êriş û qempenyek gelek dijwar da meşandin. Cîwanên Kurdistanê xistin xizmeta PKKê û cîwanên Rojavayê Kurdiatanê li cîwarên xwe ne li Bakûrê Kurdistanê di xizmeta PKKê de şer kirin. Bi hezaran cîwanên Rojavayê Kurdistanê di nav PKKê de li Bakûrê Kurdistanê hatin kûştin.

Ev pêvajoya piştî demekê gihîşt merheleya ku PKKê xwe li Rojavayê Kurdistanê bi piştgiriya rejîma Baasê organîze bibe. Partiya Yekîtiya Demokrat (PYD) encama ew hewildana rejîma baasê ava bû. Loma jî di navê vê rêxistinê de “kurd” û “Kurdistanê” tune ne.

PYD piştî ku ava bû, ji bona ku rêxistinên Rojavayê Kurdistanê tasfiye bike û li Rojavayê Kurdistanê bibe rêxistinek yekane û otorîter xebat kir. Gelek bûyerên nexweş pêk anî jî, lê di vê hewildana xwe de biserneket. Gelê kurd îzin neda ku PYD bibe rêxistina yekane. Rêxistinên xwe yên milî da jiyandin.

Lê ji bona PYDê, piştî serîhildana li Sûriyeyê derfetên nû derketin holê. Wek tê zanîn piştî ku li Suriyeyê li hemberî rejîma baasê di Adara 2011-an de serîhildanê li bajeroka Deraayê dest pê kir, Tevgera Milî ya Rojavayê Kurdistanê û rêxistinên Rojavayê Kurdistanê bi tevayî ji bona ku rejîma baaasê ya otorıter û fasîst û kolonyalîst bê rûxandin; rejîmek plûral û pirrpartîtî û parlamenter bê ava kirin helwest nîşan dan.

Bes PYD bû xwediyê helwestek negatîf ku rejîma baasê nayê ruxandin.

Loma jî rejîma baasê ji bona ku mûxalefeta kurd bi mûxalefeta ereb re yekîtî çêneke alîkariya xwe ya PYDê zêde kir û ji bona ku PYDê xurt bibe jê re derfet û îmkanên mezin çê kir.

PYDê jî li hemberî ev hewildan û alîkariya rejîma baasê vatiniya xwe yên ne mirovane û ne milî pêk anî; serok û endamên partiyên milî yên Kurdistanê kûştin.

Di destpêka serîhildana Sûriyeyê de rêxistinên Kurdistanê xwediyê yekîtiyek nebûn û piştî rûxandina rejîma baasê statuya Kurdistanê dê çawa bibe, di vê pirsê stratejîk de jî xwediyê armancek hevbeş nebûn.

Loma hewildanekê dest pê kir ku rêxistinên Rojavayê Kurdistanê armanca xwe û xebata xwe hevbeş bikin. Ji bona vê jî “Kongreya Niştimanî Ya Kurdên Li Sûriyeyê” hat li darxistin.

Di vê kongreyê de yekîtî û xebata hevbeş bû biryar. Ji bona ku ev xebata hevbeş bê meşandin jî, meclîsek ava bû. Navê meclîsê jî bû “Encumaniya Niştimanî ya Kurdên Li Sûriyeyê”.

PYD li derveyî vê yekîtiyê ma. Lewra PYD nedixwest ku rejîma baasê bê guhertin.

Lê di kongreya de li ser statuya Kurdistanê biryarek nehat girtin. Lê meyla xûrt ya di kongreyê de derket holê ew bû ku ji bona Rojavayê Kurdistanê jî modela Başûrê Kurdistanê divê pêk bê.

Piştî demekê di civîna duyemîn a “Encumaniya Kurdên Li Sûriyeyê” de biryar hat girtin ku dewleta nû ya Sûriyeyê bibe dewletek federal û Kurdistan jî bibe federe.

Ev helwest û biryara ji bona Rojavayê Kurdistanê gelek girîng bû û pirsgirêkek dîrokî çareser dikir.

PYD, li dijî federalbûnê bû. Lewra PYDê dixwest ku di bin bandora rejîma baasê de “xweseriya demokratîk” ava bibe.

Ev stratejiya ji aliyê raya giştî de tê zanîn ku ev stratejiya PKKê ye. Vê jî derxist holê ku PYD rêxistina kurdên Rojavayê Kurditanê nîne, rêxistina PKKê ye.

Vê yekê jî diyar û aşkere kir ku PYD li Rojavayê Kurdistanê kelemek e. Divê ev pirsa bi awayekî bê çareser kirin û PYDê ji rejîma baasê bê dûr xistin. Loma jî Serokê Dewleta Federe ya Kurdistanê PYDê jî di nav de xwest ku bi hemû rêxistinên Rojavayê Kurdistanê re civînek hevbeş li dar bixe.

Serokê Kurdiatanê di vê hewildana xwe de jî di demek kurt de bi serket. Civînek hevbeş li Hewlêrê pêk anî.

Di encema van civînan de “Peymana Hewlêrê” hat pejirandin. Gor vê peymanê: Hemû rêxistinên Kurditanên bi hev re; PYDê dê bi rêxistinên Kurdistanê re tevbigere. Konseyek Bilind ya Rojavayê Kurdistanê ava bibe. Hemû xebatên li Rojavayê Kurdistanê dê di bin serokatiya vê konseyê de bimeşe. Tu rêxistinek dê bi serê xwe çekdar nebe.

Hezar mixabin PYDê şertên Peymana Hewlêrê pêk neanî û nedikarî pêk jî bîne. Lewra PYDê hem rêxistina rejîma baaasê bû û hem jî rêxistina PKKê bû. PKKê dema ku mûwaqqet li Tirkiyeyê şer da rawestandin, armanca wê ew bû ku hêzên xwe yên çekdar derbasî Rojavayê Kurdistanê bike. Wûsa jî kir. Hêza çekdar ya PYDê bi destê PKKê ava bû. Nûha jî hemû berpirsiyarên sereke yên PYDê, PKK-yî ne. Rejîm jî alikariya wan dike.

Rejîmê piştî demekê siyasetek stratejîk meşand, li Rojavayê Kurdistanê PYDê ji xwe re kir şerîk.

Ev jî bû sedem ku mûxalefeta ereb ya îslamî ya radîqal û leşkerê azad ya Sûriyeyê li hemberî PYDê şer bikin û kurdan jî bixin hedef û bixin nav şer.
Rejîma baasê di ev stratejiya xwe jî bi serket. Şerê xwe xist Rojavayê Kurdistanê. PYDê jî da şer kirin. Kurd jî mecbûr bûn ku li hewirdora PYDê bigihîjin hevûdu.

PYD, piştî ku Peymana Hewlêrê bin pê kir, li dijî desthilatdariya Başûrê Kurdistanê jî dest bi şer û êrişan kir. Loma jî beriya Serokê Dewleta Federe ya Kurdiatanê bê Amedê nêrînên xwe gelek aşkere li dijî PYDê diyar kir, ku “PYDê li dijî Peymana Hewlêrê tevdigere, dixwaze partiyên Rojavayê Kurdistanê tasfiye bike û li Rojavayê Kurdiatanê dîktatoriya xwe ava bike.”

PYDê ji aliyê din de jî, bi Îranê, bi Hikûmeta Malîkî ya Iraqê û bi Rûsyayê re têkilî û pêwendiyên xwe xurt kir. Dema ku Tirkiyeyê dixwest û hêvî dikir ku bi Ocalan kurdan bixe bin kontrola xwe jî, bi MÎT (îstîxbarata) Tirkiyeyê re jî danûstandin kir.

Bı van pêwemndiyan aşkere bû ku PYDê bi dost û piştgirên rejîma baasê re danûstandin dike. Loma jî divê ji Peymana Hewlêrê û ji kurdan dûr bikeve.

PYDê êrişên xwe li ser partiyên Kurdistanê jî zêde kir. Kurdperwer û endamên partiyên siyasi hepis û işkence dike; dikûjê.

Nûha jî ew helwesta wan dom dike.

PYDê sîstema xwe ya otorîter û totalîter ava dike. Ji bona vê meclîsek ne bi rêyek ne demokratîk ava kiriye. Bi rêya vê sîstemê dixwaze hemû kurdan bigre bin bandora xwe.

Ev tevgerandin û avayî ya PYDê li dijî berjewendiya miletê kurd e.

Ji bona miletê kurd xeteriyek mezin çê dike. Dê di pêşerojê de jî bibe sedem ku kurd kurdan bikûjin.

Di heman dem de ew helwest û avayî ya PYDê di guhertina rejîma baasê de jî dibe sedem ku êrişên nû bên ser PYDê. Miletê kurd ji wan êrişan zerar bibînin.

Ew sîstema ava dibe sîstema otorîter û totalîter ya PKK/PYDê ye. Sîstemek demokratîk e. Modela rejîma baasê ye.

PKK/PYDê dive dest ji van avayiyan berdin. Bi kurdan re tevbigerin. Ji Peymana Hewlêrê re rêzgirtî bin.

İbrahim Güçlü

ibrahimguclu21@gmail.com

Amed


İbrahim Güçlü:FERİT UZUN:PKK’nın Bilinçli ve Karanlık Bir Plânı Sonucu Katledildi
01.12.2013


Ferit Uzun, gençlik yıllarında, üniversite öğrencisi olduğu zamanlarda Kürtlük ve Kürdistan aşkına tutuldu. Bu aşkın sonucu olarak Kürt milletine hizmet etmek ve Kürt ulusal hareketinin gelişmesine katkıda bulunmak için Devimci Doğu Kültür Ocaklarında (DDKO) çalışmaya başladı.



Bu çalışmasının ürününü, O da birçok DDKO Kurucusu ve üyesi, diğer Kürt yurtseverleri gibi 12 Mart 1971 Askeri darbesinde toplamaya başladı!!. O da tutuklandı. Diyarbakır- Siirt İlleri Sıkı Yönetim Komutanlığı Asker Cezaevinde kaldı. Aynı sıkıyönetim komutanlığının bünyesindeki askeri mahkemede yüzlerce arkadaşıyla birlikte yargılandı ve ceza aldı. Yargılandığı zaman siyasi savunma yaptı.

Ben de Ankara DDKO kurucusu ve Başkanı olduğum zaman Ferit Uzun’la birlikte Kürtlük faaliyetlerini birlikte yürüttük. Biz bir grup arkadaş 12 Mart Askeri Darbesi önce tutuklandık. Darbeye kadar Ankara Ulucanlar Cezaevinde tutuklu kaldık. Darbe sonrası, 1971 Haziran’ında Diyarbakır Askeri Cezaevine götürüldük. Biz Diyarbakır Askeri Cezaevinde bulunduğumuz zaman, Ferit Uzun da tutuklanıp yanımıza getirildi.

Ferit Uzun da, Ecevit Hükümeti döneminde, 1974 yılında, Meclis’te kabul edilen genel af yasasıyla arkadaşlarıyla birlikte cezaevinden dışarı çıktı.

Ferit Uzun cezaevinde çıktıktan sonra Kürtlük faaliyetlerine ara vermedi. O tarihten sonra daha ateşli bir şekilde, daha büyük bir aşkla ve profesyonelce Kürtlük faaliyetlerine devam etti. Kürt ulusal hareketinin, Kürdistan’ın Kuzeyinde örgütlendirilmesi için çaba sarf etti. Bir grup arkadaşıyla Maocu çizgide Dengê Kawa Örgütünü kurdu ve örgütünün önde gelen liderlerinden biri oldu.

Dengê Kawa yöneticiliğini ve liderliğini yaparken Siverek yöresinde Ziraat Mühendisi olarak da çalışmalar yürüttü. Halka büyük destekler sağladı. Halka Kürtlük bilincini vermek için büyük çaba gösterdi ve çalışmalar yürüttü. Kısa bir sürede de yetenek ve becerilerini ortaya koydu.

Halk onu çok sevdi.

PKK da devletin bir stratejisinin sonucu oluştuğundan, Kürdistan’daki örgütlenmeleri ve Kürt yurtseverlerini tasfiye etme; onun en başta gelen görevleri arasındaydı.

PKK’nın Kürt örgütlerini tasfiye etmesinin en kolay yolu da, onun liderlerini ve en seçkin kadrolarını öldürmekle olurdu.

Ferit Uzun bu stratejinin sonucu olarak PKK tarafından, 22 Kasım 1978’de, bundan 35 yıl önce katledildi.

Çetin Güngür (Semir) PKK Merkez Komitesi üyesiydi. 12 Eylül sonrasında PKK stratejilerine ve politikalarına muhalefet etti. O da devletin PKK eliyle Kürt örgütlerini, Kürt liderlerini, yurtseverlerini tasfiye etme plânının bir sonucu olarak İsveç’in Başkenti Stockholm’un göbeğinde, katıldığı bir toplantıda, binden fazla kişinin bulunduğu bir anda PKK tarafından katedildi.

Ben bu yazımda Çetin Güngör’ün, PKK’nın büyük plânı, bu plân içinde Ferit Uzun’un katledilişi, Siverek’teki katliamla ilgili Kürdistan Aktüel’de yayınlanan görüşlerine yer veriyorum.

Çetin Güngör, PKK’nın en yetenekli ve aydın yöneticilerinden biriydi. PKK’yı yakından tanıyordu. Akıl tutulması içinde olan Kürt okumuşları için önemli bilgiler veriyor.


Çetin Güngör şöyle diyor:

“PKK Siverek'te cehennemi kurarken bu tercihini tesadüfen değil, bilinçlice yaptı. Çünkü Siverek özellikleri ile PKK'nin taktik çizgisini çok rahat hayata geçirebileceği bir alan olarak görüldü. PKK, silahlı çatışmaları başlatırken elindeki on taraftarına değil, daha ziyade (Siverek’teki) çelişkilere güvenmiştir.

“Öyle bir ön hazırlık yapılmalı, öyle bir eylem yapılmalıydı ki, Siverek bir günde karışmalı ve çok kısa bir sûre içinde de halk PKK'ye taraf politize edilirken, yörede varolan tüm yurtsever örgütler darmadağın edilebilmeliydi. Çünkü PKK'nin uzun erim gerektiren teorik-siyasi çalışmalarla kitle kazanmaya tahammülü yoktu. Dolaysıyla amaca uygun olarak Hiçbir politik zeminin bulunmadığı bir anda dramatik oyun sahneye konuldu. Neticede Kürdistan tarihinin “utanç verici” eylemleri, ulusal kurtuluş savaşına hizmet kamuflajı altında böylece başlatıldı.

“PKK, provokasyon sürecini adim adim şöyle gerçekleştirdi; Önce hem siyaset adamı ve hem Siverek'te belli bir saygınlığı olan "Ferit Uzun" öldürüldü. Cinayet, çok kişinin kolayca inanabileceği M.C. Bucak'ın üzerine atıldı. Ardından cenazeye sahip çıkıldı ve intikam yeminleri edildi. Uzunlar ailesi ve yurtsever Siverek halkı mensubu bulundukları siyasetten Bucak'a saldırı yapılmadığını görünce, istemiyerekte olsa PKK'nin doğal müttefikleri haline geldiler.

“Provokasyon harekatının ilk adımı böylece başarılı olmuş, PKK, bir taş ile iki kuş birden vurmuştu. Hem kendisi için siyasi bir tehlike oluşturan Ferit Uzun'u imha etmiş, hem de bu ölüm olayını kitlelerin desteğini kazanma ve Bucak'a saldırmada malzeme olarak kullanmıştır.

“Provokasyon harekatının ikinci önemli halkasını mutaassıp bir ailenin "iki genç" çocuğunun öldürülmesi de Bucak'ın üzerine atılmaya çalışıldı. PKK yine ölülere sahip çıkarak intikam alacağını belirtti ve Siverek halkından destek istedi. Ferit Uzun olayından elde ettiği destek kadar olmazsa bile bir destek daha sağlayabildi.

“Provokasyon harekatının sonuncu ve önemli eylemi ise "Kırvar aşireti"nin desteğini kazanabilmek için yapıldı. Siverek'in büyük aşiretlerinden ve Bucak'la kıyasıya mücadelesi olan Kırvar aşireti üzerinde çeşitli oyunlar oynandı. Önce konuşuldu, ikna edilmeye çalışıldı. Fakat istenen elde edilmeyince Kırvar aşiretini çatışmanın içine sokmanın değişik yolları denendi. Bu aşiretin iki üyesi PKK tarafından vuruldu ve birkaç evi yakıldı. Olaylar Bucak'ın üzerine atılınca Kırvar aşireti PKK'nin yanında saf tutmayı kabul etti.

“Artık Siverek'te tansiyon adım adım yükselmiş ve PKK belli bir desteğe sahip olabilmişti. Mevcut ortam ve güç, Bucak'a karşı savaşmak için yeterli görüldü. Çatışmalar 30 Temmuz 1979'da işte böylesi “politik” bir zeminde başladı ve tam bir yıl sürdü.

“10 kişiye yakını Celal ağadan olmak kaydıyla, çoğu halktan ve PKK'lilerden oluşan yüzlerce insan öldü. Bir o kadarıda zindanlara düştü. Ayrıca en önemlisi de Siverek çatışmalarının bitiminde ortaya çıkan bir gerçekti ki savaşı Türk devleti kazanmış, bir zamanların yurtsever Siverek halkı PKK provokasyonu nezdinde devrimci mücadeleden nefret eder hale gelmişti.

“PKK, başlangıcından beri Siverek olaylarını ağalığa karşı savaşım olarak teorize etmiştir. Saldırının görünüşte lanetlenmiş bir halk düşmanı olan Celal ağaya karşı başlatılmış olması, kamuoyunun uzun süre yanılmasının en önemli etmeni olmuştur. Aslında PKK 1. Konferans tutanaklarının -çarpıtılmadan- kamuoyuna yansıtılması mümkün olursa çok iyi olacaktır. Çünkü bizzat orada Siverek'te çatışmış kadroların kendi ağızlarından yaptıkları itiraflar okunduğunda görülecektir ki, Siverek'te ağalığa karşı mücadele etmek hariç, her şey yapılmıştır. (I)

“1979 Ağrı provokasyonu: PKK hareketinin I. Konferansında yaptığı dışımızdaki guruplarla yapılan çatışmalar merkezi olarak tasvip edilmemekle birlikte bölgesel düzeyde istenmeyerek olmuştur yollu değerlendirmesi tam bir aldatmaca örneğidir. Çünkü cereyan etmiş olaylar öyle söylendiği gibi belli bir kontrolsüzlükten ve talihsizlikten meydana gelmiş değildir. Tam aksine PKK'nin hayata ve topluma bakış açısından kaynaklanan ve bizzat merkez komitesi direktifleriyle başlatılan olaylardır bunlar.

“PKK'nin temel mücadele taktiği “ajanlaşmış kişi, kurum ve örgütlere karşı şiddet“ biçiminde formüle edilmiştir. Geçmişte olmuş tüm çatışmalar bu teorik belirmenin doğal pratik sonuçlarıdır. Şöyle ki: bu temel mücadele taktiğinin PKK'nin dilindeki gerçek anlamını:

“a-) Kürdistan'da ağalığa, kompradorluğa ve faşistlere karşı şiddet.

“b-) PKK dışında siyasi ve örgütsel faaliyet yürüten kürt ve türk devrimcilerine karşı şiddet.

“c-) PKK'dan ayrılanlara karşı şiddet, şeklinde özetlemek mümkündür.



“PKK'ya göre bütün bunlar farklı noktalardan hareket etmiş olsalar bile tek bir amaca, PKK'nin örgütsel faaliyetlerini engellemeye hizmet etmektedirler. Yine PKK'ye göre Devrimci mücadeleyi yürütmek isteyenlerin tek örgütü kendisi olduğuna göre PKK dışındaki tüm çalışmalar şüphelidir ve şiddet yolu ile ortadan kaldırılmalıdır. Evet mantık tıpatıp budur ve olmuş tüm saldırıların kaynağını burada aramak lazımdır.”

Çetin Güngör’ün de aktardığı ve herkesin de bildiği gibi FERİT UZUN: PKK’nın bilinçli ve karanlık bir plânı sonucu katledildi.

Kürdistan’ın Kuzey, Güney, Doğu ve Batı parçalarında da binlerce ve hatta on binlerce Kürt yurtseveri, Kürt kanaat önderi, Kürt ağası, Kürt beyi, Kürt aşiret reisi, Kürt din adamı bu karanlık ve bilinçli plânın sonucu olarak katledildiler.

Birçok Türk Devrimcisi de PKK tarafından bu plan sonucu öldürüldüler.

PKK içindeki 15.000 infaz da bu plânın sonucu yapıldılar.

Devlet-PKK-Hizbullah tarafından zamana yayılmış Kürt katliamı bunun sonucu gerçekleşti.

Bulunduğumuz aşamada da bu plân devam ediyor. Bu plan en trajik bir durumda ve güncel olarak Kürdistan’ın Batısında uygulanmaya devam ediyor.

Buna karşılık Kürt siyasetçileri ve okumuşları bir akıl tutulması içindeler. Halk onların uyanacakları günü ve akıl tutulmasından kurtuldukları günü bekliyor.

Ferit Uzun’un katledilmesini nefretle protesto ediyorum.

Akıl tutulması içinde olan Kürt siyasetçilerini ve okumuşlarını da kınıyorum.

İbrahim Güçlü

ibrahimguclu21@gmail.com

Amed













Copyright © KURDISTANA BAKUR-BIJI KURDISTAN Tüm hakları saklıdır.

Yayınlanma:: 2013-12-08 (580 Okuma)

[ Geri Dön ]



Bu Site Ali Usta tarafından yapılmıştır.


>Powered by Nuke-Evolution